سعدی پلات سیبر فمنیسم را اینگونه مطرح می کند: « یک زن هم اکنون در مواجهه با ماشین وجود خویش است . زیرا او هرگز نقش هویتی متحد نداشته است ، گاهی مادر ، گاهی معشوقه ،و در زمانی هنگام کار با ماشین بافندگی جزیی از آن دستگاه است . او هم انسان است و هم ماشین باز تولید . او جزیی است از سیستم شبیه سازی که محصولی شبیه خود را باز تولید می کند . او همواره در تماس با ماده مجازی وجود خویش است .این همان پیوندی است که بخش گم شده ی او با ماشین را تشکیل می دهد »